Dziadek pochodził z południa, z Sułoszowej. Był synem Jana Cygankiewicza i Joanny Płazak. Była to największa co do wielkości rodzina w okolicy. Dzisiaj w Sułoszowej prym wiedzie rodzina Gorajów, znana ze swych rodzinnych zjazdów. Nie wiem, co skłoniło dziadka, by wstąpić do policji. Służbę rozpoczął w Piotrkowie Trybunalskim, potem przeniesiono go do Ręczna, by w końcu trafić do Łodzi. Zamieszkali przy ul. Kilińskiego 228. W Łodzi spotkał go pierwszy kłopot, który niemalże nie zakończył jego pracy w Policji. Mama opowiadała jak pewnego razu przewoził tramwajem aresztanta, anarchistę albo komunistę, i ten po prostu mu uciekł. Tylko piękny szal z prawdziwej wełny, zrobiony przez babcię dla pani komendantowej załagodził sprawę. W domu nie było bogato. Pracował tylko dziadek, a do wyżywienia i ubrania miał pięć osób. Tak żyli do wybuchu wojny.

Dziadek z najbliższą rodziną

Wiem z historii, że Policja Państwowa dopiero w końcu lat dwudziestych otrzymała zadania na wypadek wojny. Miała stać się formacją militarną pod nazwą Wojskowy Korpus Służby Bezpieczeństwa. Wojna zbliżała się szybko, ale dopiero 28 sierpnia 1939 r. marszałek Rydz-Śmigły polecił głównemu komendantowi policji przeprowadzić mobilizację "na gwałt i za wszelką cenę". 29.VIII.1939 r. wydano odpowiednie rozkazy dla policji w całym państwie. Ostatniego sierpnia lub na początku września dziadek stawił się w punkcie mobilizacji w Łodzi i od tej pory losy jego nie są nam znane. Wiadomo, że 4 września 1939 r. w Łodzi rozpoczęto ewakuację administracji państwowej.

Policyjne okręgi północno-zachodniej Polski koncentrować się miały w Kowlu, południowo-zachodnich wycofywały się do Tarnopola (Dwa były kierunki ewakuacji policji - do Tarnopola i Brześcia nad Bugiem. J. Tucholski "Dzieje zbrodni" ). Jednostki policji miały się ufortyfikować na linii Bugu i tam czekać na Niemców. Niestety, 17 września, na mocy tajnego paktu Ribbentrop-Mołotow, Stalin zaatakował ziemie wschodnie II Rzeczypospolitej. Tysiące policjantów zginęło w czasie walk i masowych rozstrzeliwań, resztę na podstawie tzw. list proskrypcyjnych, zostało aresztowanych przez NKWD z pomocą stalinowskiego wojska.

Oblicza się, że w pierwszych dniach wojny z Robotniczo-Chłopską Armią Czerwoną poległo lub zostało zamordowanych około 3 tys. policjantów, drugie tyle zdołało ujść za granicę, aresztowano około 12 tys. policjantów.

Zaniedbane polskie groby

Pierwszych więźniów do monastyru transportowano łodziami, dopiero później jeńcy odbudowali groblę łączącą wysepkę Stołbnyj z półwyspem. Tu na skraju półwyspu znajduje się osada Świetlica, a obok niej cmentarz Trojeruczicki, gdzie pochowano 92 zmarłych z chorób i wycieńczenia. Na zdjęciu obok kapelan Rodzin Katyńskich ks. Zdzisław Peszkowski błogosławi miejsce ich ostatniego spoczynku. Nazwa cmentarza pochodzi od ikony Matki Bożej Trzyręcznej z Ostaszkowa.

Decyzją Politbiura w końcu lutego lub w początkach marca zarządzono likwidację obozów jenieckich. Znaczyło to tylko jedno - rozstrzelanie. Jeńców likwidowano na podstawie ściśle tajnych list przekazywanych bezpośrednio z Moskwy do obozów (ocaleni świadkowie twierdzą, że listy były dyktowane komendantom obozów przez telefon).

Fragment takiej listy, z nazwiskiem mojego Dziadka (nr 27), pokazuję niżej.

"Lista śmierci" w tłumaczeniu:     

---

NKWD ZSRR Nr 027/3 13.IV.1940 r. miasto Moskwa

Ściśle tajne tylko osobiście

Naczelnik Obozu Jeńców Wojennych w Ostaszkowie major tow. Borysowiec m. Ostaszków

Z otrzymaniem tegoż niezwłocznie skierować do m. Kalinin do dyspozycji naczelnika NKWD Obwodu Kalinińskiego niżej wymienionych jeńców wojennych, znajdujących się w obozie w Ostaszkowie.

---

27.

Cygankiewicz Edwarda s. Jana

ur. 1891

Nr sprawy 3960

---

Wszystkich s t u ludzi

Naczelnik Zarządu NKWD ZSRR ds. Jeńców Wojennych kapitan bezpieczeństwa państwowego Soprunienko.

---

Tu w piwnicy zamordowano mojego Dziadka

Jedna lista śmierci zawierała zwykle 100 nazwisk. Jednorazową ilość jeńców (w Twerze - 250 osób przez noc) dobrano eksperymentalnie kierując się możliwościami ludzi i pistoletów (rosyjskie pistolety "Nagant" zacinały się i rozstrzeliwano pistoletami niemieckimi. Były to pistolety "Walther" wypożyczone z Moskwy).

Sądzę jednak, że liczba "100" była dobrana także ze względu na "wysoką" inteligencję rewolucyjnego personelu. Już Lenin doskonale rozumiał, że inteligencja jest niebezpieczna dla jego rządów i ci, którzy nie byli z nim lub przy nim zostali wymordowani. Reszta to sól ziemi, ślepo oddani, debilowaci robotnicy i chłopi dla których dostępnym liczydłem były tylko własne ręce. Ta "setka" to wszystkie palce u rąk tyle razy ile tych palców. Łatwo było się doliczyć, czy wszyscy dotarli do łap oprawców.

Likwidacja obozu ostaszkowskiego trwała od 4 kwietnia do 19 maja 1940 r. Za przebieg fizycznej likwidacji więźniów odpowiadał funkcjonariusz centrali NKWD, niejaki Błochin i komendant twerskiego więzienia. Codziennie, jeńców wybranych według list, pędzono pieszo, przez zamarznięte jezioro (ostatnie, majowe transporty już przez Ostaszków), do stacji kolejowej Soroga, przewożono w wagonach więziennych zwanych "stołpynkami" do Kalinina (obecnie Twer) i ze stacji "czarnymi krukami" (potoczna nazwa samochodu-więźniarki) do więzienia w piwnicach NKWD. Egzekucje zaczynano o zmroku, w specjalnej sali wyłożonej materiałem dźwiękochłonnym (wojłokiem). Kończono z nastaniem świtu. Dodatkowo, aby zagłuszyć strzały, na całą noc uruchamiano wielkie wentylatory. O świcie, zakrytymi samochodami, zwłoki wywożono do lasu nad rzeką Twercą, do ośrodka wypoczynkowego NKWD we wsi Jamok koło Miednoje.

Z obozu ostaszkowskiego ocalały 124 osoby wysłane do Griazowca, przez obóz Pawliszczew Bór.

Jedynym legalnym wydawnictwem tego czasu była książka Wandy Wasilewskiej "Prawda o Katyniu", gdzie 17 września był akcją obrony ludności Ukrainy i Białorusi przed Niemcami, a zbrodnia w Katyniu dziełem hitlerowców (po prostu przepisano ustalenia komisji Burdenki). Wanda Wasilewska, kanalia niewarta wzmianki, działaczka polskich komunistów w ZSRR, była niczym innym jak tylko małą trąbą Stalina, której zadaniem było przetłumaczenie z rosyjskiego i odtrąbienie tego po polsku.

Fakt przemilczania zbrodni katyńskiej przez państwa zachodnie, skądinąd doskonale poinformowane o sprawcach, szczególnie przez Wielką Brytanię, stawia je w moich oczach na równi ze zbrodniarzami. Nie od dzisiaj wiadomo, że polityka to bagno osłonięte żywopłotem "dworskiej etykiety".

Przez całą noc pracowały jakieś maszyny (były to prawdopodobnie wentylatory), dodatkowo zagłuszające huk wystrzałów. O świcie kończono egzekucję i samochody odjeżdżały szosą Moskwa - Leningrad do odległej o około 30 km miejscowości Miednoje, gdzie w lesie, na terenie rekreacyjnym NKWD, znajdował się przygotowany przez koparkę dół głębokości około 5 m, mogący pomieścić 250 zwłok. Trupy zamordowanych zrzucano bezładnie z samochodów, po czym koparka przystępowała do ich zasypywania, kopiąc od razu kolejny dół. Dołów takich znajduje się na terenie tego lasu 25 do 26.

Ostatnią partię jeńców przywieziono z Ostaszkowa do Kalinina w dniu 19 maja 1940 r. Według zeznań Tokariewa, szefa Zarządu Obwodowego NKWD w Kalininie, w więzieniu "rozstrzelano 6295 Polaków i jednego bandytę".

Józef Wisarionowicz STALIN - główny morderca, szef pozostałych
Kliment WOROSZYŁOW - ludowy komisarz obrony
Wiaczesław MOŁOTOW - minister spraw zagranicznych (hr. Skriabin)
Anastas MIKOJAN - zastępca przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych
Łazar KAGANOWICZ - ludowy komisarz komunikacji, wicepremier
Michaił KALININ - przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej
Ławrientij BERIA - szef NKWD (zgładzony przez Chruszczowa)
BASZTAKOW - naczelnik I specwydziału NKWD, jeden z "trójki" wydającej wyrok
Bohdan KABUŁOW - zastępca Berii, jeden z "trójki" wydającej wyrok
Wsiewołod MERKUŁOW - zastępca Berii, jeden z "trójki" wydającej wyrok



Piotr SOPRUNIENKO - szef Zarządu NKWD ds. Jeńców Wojennych
CHOCHOŁOW - zastępca szefa Zarządu NKWD ds. Jeńców Wojennych
BORYSOWIEC - komendant obozu w Ostaszkowie
Dymitr TOKARIEW - szef zarządu NKWD w Twerze
W. BŁOCHIN - komendant więzienia w Twerze
SINIEGUBOW - oficer NKWD
KRIWIENKO - oficer NKWD
SUCHARIEW - kierowca Tokariewa
RUBANOW - komendant (?)

Niestety, prawie żaden nie żyje i żadnego nie dosięgła sprawiedliwość. W roku 1991 z żywych morderców odnaleziono tylko Tokariewa i Soprunienkę. Za dobrze wykonaną pracę oprawcy otrzymali nagrody pieniężne (zachowały się dokumenty). Najbardziej aktywni - miesięczną pensję, pozostali po 800 rubli. Podejrzane dla mnie są okoliczności, w których niektórzy z nich (najaktywniejsi) pożegnali się z tym światem. Według zeznań żyjących świadków, prawie wszyscy popełnili samobójstwa, dostawszy uprzednio pomieszania zmysłów. Ręka Boga czy "rączki" NKWD?

Bezczelność potomków zbrodniarzy nie zna jednak granic. W grudniu 1991 r. sztab generalny już byłego ZSRR podliczył, że za wyzwolenie Polski jesteśmy im winni 26,7 mld rubli. Jakiś czerwony generałek niejaki Pokrowski uznał nawet, że cena jest zaniżona (czyżby to synuś prokuratora ZSRR Pokrowskiego, który oskarżał w Norymberdze?). Cóż, mentalność morderców nic się nie zmieniła od czasów carów wielkiej Rusi. Na tyle widać wycenili narzędzia zbrodni zużyte na naszym narodzie.

W obronie Polaków wystąpił Instytut Katyński, który pyta wprost - co z odszkodowaniem za:

- zajęcie i okupację we wrześniu 1939 r. prawie połowy terytorium Polski,
- deportacji 1,5 mln Polaków, zagarnięcie ich mienia i zmuszenie do niewolniczej pracy,
- grabież mienia dalszych 3 mln obywateli polskich na okupowanych ziemiach,
- zniszczenie i grabież 80% majątku narodowego RP na zajętych ziemiach w roku 1939,
- wymordowanie około 26 tys. jeńców polskich na zajętych ziemiach w roku 1939,
- wymordowanie dalszych około 500 tys. Polaków deportowanych w głąb ZSRR,
- grabież narodowych dóbr kultury, majątku narodowego i prywatnego po wkroczeniu na tereny Polski w 1944 r.,
- mordowanie byłych żołnierzy AK, sił zbrojnych i organizacji niepodległościowych w Polsce po 1944 r.,
- grabienie majątku narodowego w latach 1944-1989 w ramach RWPG,
- koszty utrzymania Armii Czerwonej na terenie Polski, w tym olbrzymich zniszczeń ekologicznych.

Ekshumację wspomagało 54 żołnierzy z Kantymirowskiej Dywizji Pancernej pod dowództwem ppłk Wiktora Połyncowa oraz Twerski Czerwony Krzyż.

Oczywiście, nie zabrakło też funkcjonariuszy KGB, następców i spadkobierców NKWD. Co prawda nie wymordowali naszej ekipy, ale na pewno nie będą dobrze wspominani. Gotowi bardziej przeszkadzać (co robili) niż pomagać. Gen. Łakomcew, kpt. Kałasznikow, Kriwow, Skobielew, Kapitanow i inne kanalie z KGB panoszyli się podczas ekshumacji, próbowali zwalniać pracę a nawet podburzać żołnierzy. Spuścili z tonu, jak napisał Jędrzej Tucholski, dopiero po nieudanym puczu Janajewa. Jak bolszewicy i ich progenitury nienawidzili Polaków niech świadczy fakt, że na pogrzebanych zwłokach w wykopie nr 1 jeszcze w roku 1965 postawiono szambo.

W dniach 15-31 sierpnia 1991 r. dokonano pierwszej, sondażowej ekshumacji, pochówku zbiorowego polskich policjantów pod Miednoje. W dniu 31 sierpnia 1991 r. po eksploracji dołu nr 1 przeprowadzono uroczysty pochówek znalezionych szczątków w osobnym grobie. Określono także, że pochowane szczątki należały do conajmniej 243 zwłok.

na podstawie: "W krainie śmierci... kronika ekshumacji Charków - Miednoje 22.VII - 3.IX.1991 r."

Pierwszy transport z Ostaszkowa odszedł 4 kwietnia. Z zeznań Tokariewa wynika, że ponad 300 ludzi nie można było zabić w ciągu jednej nocy, więc prawdopodobnie egzekucję dokończono w dniu następnym. Jeśli wielkość jednego transportu ustalono na 250 jeńców, to prawdopodobnie dziennie rozstrzeliwano na podstawie trzech list.

Jeśli moje rozumowanie jest słuszne (wybacz mi tą suchą szczerość), to w dniach:

- 4-5 kwietnia zabito jeńców z list nr 001, 002 i 003,

- 6 kwietnia - nr 004, 005, 006,

- 7 kwietnia - nr 007, 008, 009,

- 8 kwietnia - nr 010, 011, 012,

- 9 kwietnia - nr 013, 014, 015,

- 10 kwietnia - nr 016, 017, 018,

- 11 kwietnia - nr 019 (p. Staszczyk), 020, 021,

- 12 kwietnia - nr 022, 023, 024

- 13 kwietnia - 025, 026, 027 (mój Dziadek),

itd. do 19 maja.

Po 60 latach, wreszcie pod polskim krzyżem i własnym imieniem. Miednoje 2000 r.

Fundusze na budowę pomnika zgromadzono sprzedając "cegiełki" po 1000 ówczesnych złotych. Kupowali je przede wszystkim sami zainteresowani - matki, żony i dzieci ofiar pomordowanych na wschodzie oraz zwykli ludzie czujący potrzebę uhonorowania ofiar. Państwo, już przecież "wyzwolone" nie wykazało zbytniego zainteresowania. Początkowo pomnik miał stanąć przed kościołem garnizonowym pw. św. Ducha, ale w końcu, po perypetiach natury prawnej, akt erekcyjny wmurowano przed kościołem Matki Boskiej Zwycięskiej w dniu 15 sierpnia 1990 r.

W akcie erekcyjnym zapisano słowa - "Pomnik ten niech pozostanie przestrogą dla agresorów dążących do pohańbienia człowieka i wieczystym świadectwem triumfu prawdy nad zmową milczenia". Pomnik odsłonięto w dniu 16 września 1990 r. w przeddzień 51 rocznicy napaści ZSRR na Polskę przed kościołem pw. Matki Boskiej Zwycięskiej przy ul Łąkowej w Łodzi. Na pomniku widnieje napis - Katyń 1940, pomordowanym z Kozielska, Starobielska, Ostaszkowa i innych obozów. Pod napisem sylwetka krzyża Virtuti Militari.

Pięć lat później 17 września 1995 r. to samo stowarzyszenie doprowadziło do odsłonięcia tablic pamiątkowych z nazwiskami pomordowanych. Jest także tam mój Dziadek (piąty od dołu w lewej kolumnie, przysłonięty czerwoną różą).

* * *

W dniu 13 kwietnia 1943 r. po raz pierwszy berlińskie radio hitlerowskich Niemiec nadało komunikat o odkryciu masowych grobów oficerów polskich w Katyniu pomordowanych wiosną 1940 r. przez bolszewików. Ten dzień ustanowiono jako

Kwiecień 2004 r. - Warszawa, pomnik przy placu Zamkowym. Ogólnonarodowe obchody Światowego Dnia Pamięci Ofiar Katynia. Czy zauważyłeś to ogromne zainteresowanie pana Prezydenta? Czy zauważyłeś to ogromne zainteresowanie polskiego rządu? Czy zauważyłeś to ogromne zainteresowanie tych przypadkowych "wybrańców narodu" pospolicie zwanych sejmem i senatem?

Pana Prezydenta "wszystkich Polaków" rozumiem, gdyż ma uraz do takich uroczystości od czasu, jak uroczyste otwarcia cmentarzy pomordowanych na Wschodzie rozpoczynał od stypy, ale reszta? Na tym zdjęciu, widzisz kto pielęgnuje narodową historię. Garstka rodzin, które pamiętają, a przede wszystkim, które jeszcze żyją i które mają jeszcze szczęście mieć pieniądze, by przyjechać do Warszawy. Trudno tu zauważyć matki i żony pomordowanych. Ci co oddają hołd, to już dzieci i wnuki ofiar.

Jest też współczesny policjant, ale z zajmowanej pozycji widać, że nie ma nic wspólnego z uroczystością i nie jest nią absolutnie zainteresowany. On musi pilnować, żeby przypadkiem starszym paniom i panom nic "nie strzeliło do głowy". A nuż rozgoryczeni ruszą na Wiejską, Krakowskie Przedmieście czy Belweder. Na tym polega współczesna tragedia Katynia, Charkowa i Miednoje. Absolutny brak zainteresowania naszych, polskich czynników państwowych doprowadzi do takiego paradoksu, że niedługo to święto zamiast Polaków będą obchodzić tylko Niemcy i może wnuki morderców.

Dziś o prawdę walczą już nieliczni, coraz starsi i coraz bardziej schorowani ludzie, którym zaczyna brakować sił, a przede wszystkim życia, bo usilnie dba o to utworzony przez lewicowego psychiatrę i pociotka dr Mengele - Narodowy Fundusz Zgonów. Sztafetę prawdy przejmują wnuki i prawnuki pomordowanych, ale droga do niej jest coraz bardziej wyboista i jeszcze bardziej "pod górkę". Nie wszyscy "Polacy" są tym zainteresowani, młodzieży w szkołach nie uczy się o naszej martyrologii, a w rządzie i w parlamencie zasiadają ludzie coraz bardziej przypadkowi - prostacy, złodzieje, oszuści, kryminaliści, pijacy i pieniacze, których interesuje tylko rozkradanie kraju i własna kiesa, a cmentarze Pamięci Narodowej na wschodzie otwiera pijany "wszystkich Polaków".

Żadne Ministerstwo Edukacji nie było i nie jest zainteresowane programem nauczania o najnowszej historii. Komuniści w parlamencie "czwartego miotu" tłamszą i niszczą działania Instytutu Pamięci Narodowej. Rząd nie widzi potrzeby porozumienia się w sprawie cmentarzy polskich na wschodzie, a jeden Andrzej Przewoźnik (sekretarz Rady Ochrony Pamięci, Walk i Męczennictwa) tego nie uczyni. Czy to jest szacunek do naszej przeszłości? Czy to jest szacunek dla tych, którzy życie oddali za Polskę? Dzisiejsza czerwona Targowica po raz kolejny sprzedała nas Moskwie.

Kwiecień 2005 r. - Dziwnie w tej naszej Polsce. W dniu 13 kwietnia (Światowy Dzień Pamięci Ofiar Katynia) odbyły się tylko drobne manifestacje przed ambasadą rosyjską, a jeśli były jakieś przed pomnikami pomordowanych, to prasa i telewizja jakoś je przemilczały. Widać mało medialne lub zbyt kameralne, a być może brakowało wypasionych gęb politykierów? Czy media wzięły na "przetrzymanie" czy otrzymały prezydencko-rządowe dyrektywy? Możliwe, bo oficjalne czynniki postanowiły uczcić pomordowanych trzy dni później (dlaczego?).

W stolicy odbyła się msza polowa, złożono wieńce pod pomnikiem Pomordowanym na Wschodzie, a także wręczono odznaczenia dla Rosjan zasłużonych w odkrywaniu prawdy (dlaczego tak późno?). Widać było ogromną rangę rocznicy i efekty pracy Ministerstwa Edukacji Narodowej, gdyż jak stwierdził prezes Rodziny Katyńskiej w Łodzi, Janusz Lange - "Jestem rozczarowany, że przyszła tu garstka ludzi, i nie ma wśród nich właściwie w ogóle młodzieży. Martwię się, że tworzy się luka pokoleniowa. Jeśli umrze pokolenie synów i córek pomordowanych, to młodsze pokolenie już nie będzie o tamtych tragicznych wydarzeniach mówić". Skład też minimum. Przedstawiciele Rodzin Katyńskich, szef IPN Leon Kieres, prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowki oraz duchowni różnych Kościołów.

Pokazali się też starzy, sprawdzeni towarzysze, bo wybory blisko, a notowania mniej niż mierne. Wodza narodu nie było, wysłał za to nowego lokaja, prawnika i jedną nawiedzoną. Prezydentowi Polska już "zwisa", bo jest obrażony za "Orlen" i bezczelne obnażenie działań fundacji jego żony "Pieniądze bez barier", a i trzeciej kadencji też już nie będzie. Ważniejszy dla niego jest wyjazd z towarzyszem Jaruzelskim na "Dien Pobiedy" do Moskwy, gdzie pokaże się w doborowej stawce wielkich demokratów - Łukaszenki, Turkmen-paszy i oczywiście batiuszki Putina.

Ale co się stało z innymi? Gdzie ci "patrioci" z Ligi Pana Romana? Gdzie ta jego Wszapolska młodzież - bijące serce LPR? Gdzie te oszustki i kryminaliści z Samoobrony? Gdzie te "Sejmowe G..." Jagiellińskiego? Gdzie ta sól ziemi z PSL, co wszystko rozpoczyna od ryku "Nie rzucim władzy skąd nasz zysk"? Gdzie w końcu ci przyszli "zbawcy narodu" z PiS i PO??? Nie było żadnych i nie ma się czemu dziwić, skoro w tej hołocie przeważają tak bezczelni, że wzięli nawet państwowe diety za "prywatny" wyjazd na pogrzeb naszego Papieża.

Rodziny Katyńskie zmieniły taktykę widząc, że polski rząd, sejm i senat nic nie zrobili w ich sprawie, dlatego teraz w małych demonstracjach domagają się od Moskwy, by ujawniła jeszcze miejsca pochówku ponad 7000 Polaków pomordowanych wiosną 1940 r. przez NKWD. Historycy przypuszczają, że są to Bykownia i Kuropaty, ale nie ma możliwości sprawdzenia tego na miejscach zbrodni, bo na Białorusi panuje Łukaszyzm. W grudniu 2004 r. polskie śledztwo w tej sprawie rozpoczął Instytut Pamięci Narodowej, jak wbrew wcześniejszym obietnicom Rosjanie odmówili przekazania Polsce akt 14-letniego pozorowanego śledztwa. Instytut nie ma jednak poparcia ani w kancelarii prezydenta ani w rządzie ani w "tuczarni" z Wiejskiej, więc dalsze rokowania są więcej niż złe.

9 maja 2005 r. - Na tym dniu chyba zakończę cały ten artykulik. Pamięć o Dziadku jest ważniejsza od tego politycznego szamba. Polski prezydent pojechał na 60 rocznicę zwycięstwa nad faszyzmem do Moskwy tylko po to, by zostać upokorzonym przez pogrobowców Stalina. Na pokaz (chyba tylko dla Polaków), w ulewnym deszczu zmusił się do wygłoszenia paru oklepanych frazesów w cichym zakątku moskiewskiego cmentarza nad symbolicznymi grobami pomordowanych rodaków oraz w kameralnym gronie ambasady polskiej, gdzie wysłuchała go garstka polskojęzycznych towarzyszy. Za to rosyjscy weterani wojny byli wniebowzięci, bo władza dała im po goździku, parasolce, szklance wódki oraz łaskawie pozwoliła się cieszyć i pobrzęczeć medalami. Rano wszystkich emerytów i rencistów wsadzono na antyczne ciężarówki i przez Plac Czerwony przetoczyła się narodowa "Love Parade - Moskwa 2005" przy techno-ojczyźnianych dźwiękach, którą zakończył przelot kilku zabytkowych odrzutowców.

Cała Polska zobaczyła prawdziwą twarz dzisiejszej Rosji. Główną trybunę ustawiono przed mauzoleum woskowego dziadka - Lenina, dokładnie zasłoniętym, bo na sztandarach panoszył się jego partyjny wróg - Stalin, a na trybunie w pierwszym rzędzie (aż przetarłem oczy ze zdumienia) państwa faszystowskiej osi w komplecie - kanclerz Niemiec, premier Włoch, premier Japonii oraz dyktator Wszechrusi - syn KGB i wnuk NKWD - car Władimir Pierwszy. Żeby nie było wątpliwości - ogromny plakat, na którym wyjaśniono nieświadomym prawdy, że wojna dla Stalina rozpoczęła się dopiero w czerwcu 1941 r. Nasz "pierwszy" tow. Kwaśniewski pełen rozpierającej dumy, bo już w trzecim rzędzie, a mogło być gorzej. Prezydent Putin w krótkich słowach podziękował wielkiej Rusi za zwycięstwo nad faszyzmem, które uzyskała przy drobnej pomocy USA, Wielkiej Brytanii, Francji oraz... antyfaszystów z Niemiec i Włoch. O Polakach ani słowa. Po więcej niż szybkim powrocie tow. Kwaśniewski natychmiast zwołał konferencję prasową gdzie stwierdził, że jego wizyta była bardzo potrzebna, owocna i konstruktywna, a przemówienie prezydenta Putina określił jako "niezwykle poprawne politycznie, ważne i wyważone wystąpienie okolicznościowe"... Szczęka mi opadła w pierwszym momencie, ale później zrozumiałem - nie wolno drażnić "wielikoj Rusi".

Przelałeś krew na darmo drogi Dziadku, spoczywaj przynajmniej w spokoju na tej bydlęcej ziemi, bo dzisiejsza Polska pod rządami pociotków komuny takiej krwi nie szanuje.